غزل
بوہتیاں قسماں چائیے ناں
سچ نوں جھوٹھ بنائیے ناں
۔
اپنے دیس جے نِبھ جاوے
فِر پردیس نوں جائیے ناں
۔
پنچھی بنیرا چٙھڈ دیندے
چوگا نِت جے پائیے ناں
۔
پگ پیو دی سانبھی رکھئیے
داغ کدی وی لائیے ناں
۔
نال جے رہنا ہووے تے
روسے فیر ودھائیے ناں
۔
جیہڑا دھوکا دے جاوے
اوہدا ہجر منائیے ناں
۔
مُڑ نہ آون والے لئی
اکھاں نوں ترسائیے ناں
۔
اپنی کیتی دا آسی !
دوش کسے سر لائیے ناں
( آسیہ آسی )
